Categorie: Nieuws

Eerste editie van De Kleppetoeren lokt 600 deelnemers!

Op zaterdag 18 november organiseerden de vrijwilligers van De Kleppe een dag met diverse activiteiten waarvan de opbrengst integraal gaat naar de werking van het zorgvakantiecentrum en de zorgboerderij.

De Kleppetoeren, editie 2017, dat was:

–          600 deelnemers voor het eetfestijn

–          150 wandelaars

–          10tallen rondleidingen in het vakantiecentrum

–          Twee benefietoptredens van Kindertheater Jeuk en van Jimmy Colman

–          De overhandiging van de gift van 2500 euro van vzw Hippoc

En nog veel meer!

Ontdek het verder op onze foto’s via deze link.

Visite guidée des Marolles: Songerie d’Isolina

Le 10 novembre, notre directrice Sofie Vancoillie a organisé pour nous une visite guidée du quartier des Marolles. Pour une native de Bruxelles comme moi, ce fut tout de même une excellente découverte, et je pense que beaucoup partagent cet avis dans l’équipe.

Nous sommes passés, en premier lieu, par le Palais de Justice. Ce grand bâtiment que nous avons tout vu au moins une fois de sa vie, en habitant Bruxelles, mais que nous n’avons jamais vu de l’intérieur… L’histoire de révolte contre Joseph Poelaert me plut. Je ne savais pas du tout à quel point ce palais avait pu créer une polémique à l’époque de sa construction. Il parla ensuite du quartier des Marolles dans sa globalité, et de son histoire : à l’époque médiévale, alors que la Capitale n’était encore qu’un gros village ou une jeune ville en pleine extension, c’était dans ces bourgs reculés, hors des remparts, que nous entassions les malades, dont les lépreux, les pauvres roturiers et autres vagabonds malvenus dans l’enceinte de la ville.

 

Nous sommes ensuite allés vers l’ascenseur, descendant par le parking sur le côté, pour se retrouver sur la rue Haute. Le guide nous a montré des dessins muraux de musiciens, dont Arno – et d’un chat – et fait découvrir l’artiste en question, Jef Aerosol, qui a ponctué le quartier de quelques autres peintures en pochoirs – toutes en noir et blanc.

Après, nous sommes descendus encore jusqu’à la place du Jeu de Balles, où le guide nous expliqua l’histoire bien particulière de ce bout de quartier, à la fois connu et si méconnu. Il parla, entre autres, de la pauvreté qui a toujours été présente dans ce quartier défavorisé, et des communes de Bruxelles.

Le guide nous convia alors à une petite pause autour d’un café, d’un chocolat chaud, d’un thé ou une bonne bière, où nous discutâmes une demi-heure. Il nous parla encore de Bruxelles, mais pas que. Après s’être réchauffés, il nous fit visiter la rue des Tanneurs ainsi que le bout de quartier de la Querelle. S’ensuivit une discussion, presque un débat, parmi l’équipe, où plusieurs d’entre nous échangeâmes leurs avis sur la discrimination des étrangers.

La visite s’acheva un peu plus haut, en face de la cafétéria Recyclart. Nous nous dîmes « Tot ziens, tot maandag ! » avant que je ne prenne le chemin vers chez moi ainsi que les autres.

 

Isolina 

Astuce: Voyez toutes les photos sur notre page de Facebook!

25 ans de De Overmolen d’après la vision d’Isolina

Jeudi 26 octobre 2017. Il est 10h, et j’arrive au bureau de De Overmolen, pleine d’énergie et motivée pour cette journée. Toute l’équipe est prête à se donner corps et âme au grand événement qui se prépare : l’anniversaire des 25 ans de notre asbl. Nous nous rassemblons, pour la plupart, dans l’heure qui vient. On se met en mouvement, les hommes vont chercher le gros matériel et ont chargé la camionnette que Suleyman va conduire jusqu’au bâtiment Wiels, où tout se déroulera à partir de 16h.

Aux alentours de midi, nous sommes tous là-bas. Par groupe, nous recevons des tâches et nous nous mettons à l’œuvre aussitôt. Cela n’est pas évident : personne de l’équipe n’a été formé à organiser d’événements d’aussi grande envergure ! Nous attendons pas moins de 350 personnes… Tandis que Tine Miet bouge d’un étage à l’autre pour s’assurer que tout va bien et que personne ne lambine – il y en a cinq, des étages, bonjour les mollets bien musclés ! – Sofie régit de son mieux chaque préparation, avec sa douceur, sa bonne humeur et sa fermeté habituelle que nous apprécions tous. Lejo, malgré un stress palpable, prend son rôle à cœur et dirige les préparatifs avec brio.

Les garçons installent les tables, les chaises, le matériel informatique ou du concert de Globe Aroma asbl, et les filles, dont moi-même, arrangent la décoration : les nappes aux couleurs et symboles emblématiques du continent africain, les vases qu’égayent fleurs rouges en boutons et magnifiques tournesols, les affiches plastifiées – faites par mes soins de graphiste en herbe – sont collées un peu partout pour indiquer chaque activité proposée, et, sur la grande table de la réception, nous disposons les bacs en osier remplis de jetons, les prospectus pour les programme de la soirée et la liste des invités.

En parlant d’invités… Voici les premiers qui arrivent ! Olivier, ancien employé de sécurité et maintenant un collègue dans l’administration, a décidé lui-même d’occuper la place de portier et accueille, avec professionnalisme, chacun des invités.  Saïda, notre précieuse comptable, sa fille Hasna, Cheyenne, une courageuse volontaire, Hakima de Kompanie@Home et moi-même nous occupons des arrivants. En tâtonnant un peu au début, nous finissons par trouver notre rythme. Les unes cherchent les noms sur la liste, les autres donnent les jetons et expliquent à quoi ils vont leur servir, et d’autres encore pensent à proposer le flyer du programme. Personne ne quitte la réception sans un sourire, ce qui annonce une bonne continuation.

Je n’ai malheureusement pas pu être avec tout le monde ni partout à la fois, et ce que firent les autres de l’équipe ne me parvint qu’après la fête. J’ai su ainsi que Gertjan, notre stagiaire chargé du patrimoine, dynamique et engagé, se préoccupait également de la sécurité, allant d’un étage à l’autre pour s’assurer que les choses se déroulaient correctement, sans incident. Suleyman a trouvé un poste plutôt amusant : il convie les personnes à venir utiliser le Photobox et montre comment l’utiliser. J’ai appris que Tine Miet, soucieuse que rien ne vienne gâcher la soirée, sut quand même s’amuser avec les anciens comme les nouveaux collègues. Les ministres Sven Gatz et Pascal De Smet auraient fait d’excellents speechs, ainsi que le président Johnny De Mot !

Indépendamment de tout le stress au niveau de l’organisation, tout le monde semble s’être amusé. La fête dura jusque 22h, heure à laquelle la majorité des invités s’en allèrent chez eux, laissant place à la dernière partie, moins drôle, de cette longue et fatigante soirée : le rangement. Deux heures seront nécessaires pour tout emballer et embarquer dans les véhicules, deux heures au terme desquelles chacun de nous sommes ravis de retrouver notre lit…

Le lendemain, début de la journée à 11h. Nous sommes tous assez éreintés… Et pourtant ravis ! Lors d’une petite réunion, conviés par Sofie, nous discutâmes de nos impressions, échangeons nos critiques positives et aussi un peu négatives… La conclusion fut que, malgré un stress énorme et une organisation difficile, la fête a été une réussite ! Nous avons reçu beaucoup de compliments de la part des convives. Success ! C’est avec un mélange de fierté et de soulagement que nous reprenons tous le travail, à un rythme plus calme.

 

Isolina Perez Fernandez

Zelfredzaamheid schuilt aan het eind van de regenboogeconomie

Johnny De Mot, voorzitter van De Overmolen, schreef naar aanleiding van het 25-jarige bestaan van onze vzw een opiniestuk over armoede. Lees hieronder zijn relaas over dit hardnekkige maatschappelijk fenomeen. 

 

We leven met z’n allen in een knusse verzorgingsstaat. Graag of niet, we betalen met het idee dat iedereen er uiteindelijk beter bij vaart. Wanneer we in onze zoektocht naar welvaart zelf geconfronteerd worden met armoede, steken we de hand niet in eigen boezem maar wijzen we liever met de vinger. En die wijst dan makkelijk naar vadertje staat. Inderdaad, het is aan de overheid om de sociale en economische bouwstenen van het pad naar welvaart te leggen, maar het is aan ons allen om het samen te bewandelen.

Vaak zijn we te laks om zelf het goede voorbeeld te geven en dat geldt ook voor de armen. In onze hoofdstad struikel ik over de vuiligheid van de straatbewoner, maar in mijn engagement als hulpverlener, struikel ik over zijn je-m’en-foutisme en de overtuiging dat een ander het moet opkuisen zolang hij zelf niet verzorgd wordt.

We ervaren armoede als een bedreiging voor onze samenleving, maar ook de armen zelf maken zich argwanig breed in de lange wachtrij naar beterschap. In mijn streven als pastoor naar solidariteit en naastenliefde, betreur ik de verruwing van onze maatschappij en het extremistisch discours, ongeacht links of rechts.

Armen voor armen

Toch zijn er armen die wel de handen uit de mouwen willen steken. Ik ken er heel wat. Voorlopig wordt hun meerwaarde nog niet erkend en het in handen nemen van de strijd tegen armoede wordt hen nog te vaak uit de handen genomen. Zij kennen uit ervaring nochtans de valkuilen en de sterktes van zij die op straat leven of slachtoffer zijn van mensenhandel of prostitutie. Ik leef en werk vanuit mijn roeping, maar mijn oplossingen zijn niet altijd de oplossingen die deze mensen nodig hebben.

 

“De strijd tegen armoede begint bij wederzijds respect en dat beseffen verschillende Belgische grootbedrijven eerder dan onze politici.”

Dit proces vergt naast vertrouwen ook heel wat tijd en die nemen we te weinig. Het kapitalisme heeft ons zo gevormd dat we niets meer geven zonder snel iets terug te verwachten. Deze ‘voor-wat-hoort-wat’-mentaliteit staat haaks op het caritatief denken. De strijd tegen armoede begint bij wederzijds respect en dat beseffen verschillende Belgische grootbedrijven eerder dan onze politici. Werknemers van Torfs werken niet graag in hun schoenwinkels omwille van de airco maar wel door een werkfilosofie geënt op de identiteit van elk personeelslid.

Housing first

In mijn vormingstijd hebben ze me wijsgemaakt dat als ik braaf zou zijn, ik in de hemel rijstpap met gouden lepeltjes zou kunnen eten en de lieve Heer al mijn zonden zou vergeven … Tja, dat is zever. Hetzelfde geldt voor iemand die in een krot leeft. Je kan die persoon niet eerst doen ijveren voor kleren, vorming, werk, geld en een thuis en pas nadien misschien een kans op geborgenheid en stabiliteit. Omkadering is nodig van bij het begin.

 

“Een thuis is een recht en geen beloning.”

Dat bewijzen ze in het Verenigd Koninkrijk met Housing First. Deze aparte maar beproefde aanpak voorziet ‘eerst’ een thuis omdat het een recht is en niet op het einde als een beloning. Daklozen krijgen een stabiele thuis en intensieve individuele ondersteuning en vanuit die basis worden ook andere problemen opgelost.

De Overmolen gelooft hier ook in. Daarom hebben we onder meer ons vakantiecentrum De Kleppe opgericht. Voor we timmeren aan de weg terug voor zij die door het sociale vangnet zijn gevallen, gaan we met hen op vakantie. Ze ervaren weer de geur van verse lakens, het genot van een warme douche of het plezier van een plons in het zwembad. Een week vakantie geeft hen de kracht om te denken: “Dit wil ik bestendigen.”

De sprong naar zelfredzaamheid

De Overmolen werkt nu al 25 jaar als Brusselse projectontwikkelingsorganisatie rond verschillende domeinen en problematieken. We helpen daklozen, drugsverslaafden, slachtoffers van mensenhandel en prostitutie… Elk van hen doorloopt een doorgroeitraject maar dat is nooit voltooid. Een levensparcours is geen stijgende rechte lijn maar een met hoogtes en laagtes en meer of minder nood aan ondersteuning of een vangnet. Velen behouden daarom ook de banden met onze organisatie. Meer nog, sommigen begaan bewust stommiteiten om in ons netwerk te kunnen blijven, omdat ze er zich geborgen en veilig voelen.

 

“In onze wereld is er niets zwart of wit, behalve wat in de wet geschreven staat.”

Rondom ons zien we veel andere initiatieven om die drempels verlagen, af en toe ook in de politiek. Zo kregen we deze week het nieuws dat zelfstandigen, werknemers die minstens 4/5 werken en gepensioneerden vanaf volgend jaar als vrijwilliger 500 euro per maand onbelast kunnen bijverdienen. Een stap in de goede richting. Of nr. 123 in de Koningstraat in Etterbeek, een voorbeeld van legaal squatten. Hier leeft een gemeenschap van bewoners samen op basis van duidelijke interne afspraken. Er is een systeem dat een win-winsituatie oplevert voor alle partijen. Het pand vervalt niet en wordt bewoond en onderhouden. Dergelijke initiatieven zouden meer moeten worden aangemoedigd door de overheid. Het is legitiem omdat het zinvol is.

Laat ons daarom evolueren naar een regenboogeconomie. In onze wereld is er niets zwart of wit, behalve wat in de wet geschreven staat. Aan de ene kant is er de witte economie waarin alles gedeclareerd is en aan de andere kant de zwarte waarin niets wordt aangegeven. Ik zie hiertussen een regenboog. Geen grijze zone maar contrasten van diverse mogelijkheden die voor iedereen een stabielere financiële basis kunnen creëren en de armen onder ons de kans op zelfredzaamheid kan bieden die ze verdienen.

 

Johnny De Mot

Gepubliceerd op vrtnieuws
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/10/31/zelfredzaamheid-schuilt-aan-het-eind-van-de-regenboogeconomie/

De Overmolen viert 25-jarig bestaan

De Overmolen wordt 25 jaar. In het kader van deze verjaardag, organiseerden we op 26 oktober in WIELS, het Centrum voor Hedendaagse kunst in Brussel, een dag vol interactieve activiteiten. Ook ging hier de OVM-documentaire in première, een retrospectieve over 25 jaar Overmolen en een blik op haar werking, geschiedenis en de verwezenlijkingen van de organisatie en haar partners.

De Overmolen is een pluralistische vzw die creatieve en duurzame projecten ontwikkelt als antwoord op verschillende uiteenlopende Brusselse samenlevingsproblemen. In haar 25-jarig bestaan zagen reeds meer dan 30 projecten het daglicht, stuk voor stuk in het leven geroepen om deze specifieke problematieken zoals mensenhandel, werkloosheid of kansarmoede aan te pakken. De organisatie en haar zes partners – BAITA, Job Yourself, Pag-Asa, Globe Aroma, Lhiving en De Kleppe – vierden vandaag het jubileum. Sofie Vancoillie, directrice van De Overmolen: “De Overmolen is ontstaan uit een initiatief van vijf vrienden en door de jaren uitgegroeid tot een stabiele en daadkrachtige organisatie. Vandaag is dan ook een mooi moment om onze verwezenlijkingen en die van onze partners, maar ook onze visie voor de toekomst in de verf te zetten. Dit alles onder het motto 25 jaar bouwen aan hoop.”

 

De OVM-documentaire

Het event, dat officieel werd ingeluid door minister Pascal Smet en voorzitter Johnny De Mot, ging van start met de première van de OVM-documentaire. Van de hand van cameraman Silvio Ivicic, trakteerde deze documentaire de aanwezigen op een originele inkijk in De Overmolen, het ontstaan en de beginjaren. Getuigenissen van cliënten en interviews vertellen dan weer meer over de actuele werkingen.

 

Een nacht buiten op karton

Na de vertoning en een introductie door minister Sven Gatz, konden de bezoekers kennismaken met de partnerorganisaties die in de afgelopen 25 jaar in de schoot van De Overmolen ontstonden. Zo liet Globe Aroma de bezoekers kennismaken met muziek van over de hele wereld, verzorgde Cosmos wereldse hapjes en drankjes, kon er gespeeddatet worden met Minor-Ndako en kon je leren hoe een konijn van De Kleppe als therapiedier gebruikt wordt.

Daarnaast ondervonden de bezoekers in levenden lijve wat arm zijn betekent. Ze konden praten met verschillende spilfiguren van De Overmolen, mensen die ooit begeleiding en hulp gekregen hebben van de organisatie en met de partnerorganisaties zelf. Meer nog, op het dakterras ervaarden ze zelf hoe het voelt om op een stuk karton onder de blote hemel te moeten slapen. “Je kent pas de problematiek, valkuilen en uitdagingen van armoede als je zelf hebt ervaren hoe het leven op straat is”, vertelt Johnny De Mot, voorzitter van De Overmolen en pastoor in Brussel. “Daarom hebben we ex-straatbewoners en slachtoffers van armoede, mensenhandel of verslaving al die jaren nauw betrokken bij de werking van onze organisatie. Zij hebben er mede voor gezorgd, en doen dat ook nog vandaag, dat we de nodige hulp kunnen bieden in Brussel op maat van hen die door de mazen van het sociale vangnet zijn gevallen.”

Bekijk de foto’s en herbeleef de sfeer van dit evenement via deze link.

Voorstelling nieuwe werkneemster Dada

Maak kennis met Dada Kambaji, onze nieuwste werkkracht. Deze vrolijke dame is enorm opgetogen dat ze het team van De Overmolen mag vervoegen: “Ik wilde absoluut hier werken en nergens anders.” klinkt het bij haar. En wij? Wij zijn natuurlijk meer dan blij om de enthousiaste Dada in ons team te mogen verwelkomen!

Lees meer

Portret van King Rurangwa: wanneer de roeping een passie wordt

In januari startte King Rurangwa bij ons als administratieve kracht. Hij werkte mee op het bureau en helpt bij alle taken die deel uitmaken van de dagelijkse werking van De Overmolen, zoals onder andere het onthaal verzorgen, informatie verstrekken en de zichtbaarheid van de organisatie mee helpen uitdragen. Hij is het eerste contact binnen de vzw en creëert dankzij zijn goede communicatietalent een verbinding met de buitenwereld. Bovendien heeft hij een job als uitzendconsulent gevonden die hij vanaf september gestart is. Naar aanleiding van deze gelegenheid herbekijk ik samen met hem nog eens zijn parcours.

 

Charlotte“King, ik denk dat je ons groot nieuws moet vertellen! Waarover gaat dat?”

King: “Als consulent binnen een interimkantoor heb ik mijn droomjob gevonden. Die functie heeft me altijd al aangesproken omdat het verschillende van mijn interesses combineert: onthaal voorzien, de omgang met relaties en vooral het plaatsen van de juiste persoon op de juiste plaats!”

 

Charlotte“Hoe kwam je op het idee om iets in die richting te zoeken?”

King: “Enkele jaren geleden was ik recruiter bij een cosmeticamerk en was het mijn taak om nieuwe recruiters te vinden. We waren een grote groep van onafhankelijke collega’s en ik moest nieuwe mensen vinden die ons team konden versterken. Mensen benaderen, ze selecteren en interviews afnemen en hen ervan overtuigen zich bij ons te voegen. Voor mij was dat een evidentie; ik hield sowieso al van jobs waar je mensen moet overtuigen en waar je een goede dosis psychologische vaardigheden nodig hebt om mensen een professionele wending te kunnen bieden. Ik heb mijn roeping gevonden, namelijk als recruiter binnen de human rescources.”

 

Charlotte: “En het vervolg?”

King: “Alles is zeer snel gegaan. Ik heb mijn job als recruiter opgegeven om een opleiding voor onthaal en toerisme te volgen (steeds weer contact dat terugkomt!). Daarna heb ik stages gelopen en heb ik als vrijwilliger drie maanden in de sociale sector gewerkt in Vlaanderen, om mijn Nederlands te verbeteren. Vervolgens heb ik in avondonderwijs mijn studie Bachelor in het Human Rescources Management hernomen. Tegelijkertijd was ik ook beschikbaar op de arbeidsmarkt. Mijn jobconsulent van het OCMW heeft mijn profiel voorgelegd aan De Overmolen omdat hij ervan overtuigd was dat mijn parcours paste bij de waarden van deze vzw.”

 

Charlotte: “En, had hij gelijk?”

King: “Ja, ik hield altijd al van de sociale sector aangezien mijn moeder daarbinnen zeer actief is (ze is de stichtster van een vzw die zich inzet voor vrouwen en kinderen), en ik had meteen een positief gevoel bij dit soort werk. Gedurende acht maanden heb ik me als communicatieassistent geëngageerd vooraleer ik een nieuwe job als recruiterconsulent vond.”

 

Charlotte: “Wat kun je ons vertellen als je terugkijkt op je parcours bij De Overmolen?”

King: “Ik zou eerst en vooral willen zeggen dat het een van mijn mooiste werkervaringen ooit is. Ik heb mijn sterke punten leren kennen, mijn vaardigheden verbeterd en me leren beheersen. In de sociale sector moet je je altijd kunnen aanpassen, je stress kunnen beheren en blijk kunnen geven van nieuwsgierigheid en flexibiliteit, anders eindig je slecht . Zonder natuurlijk ook de Nederlandse taal te vergeten, dat sterk is verbeterd dankzij het contact met Nederlandstalige partners.”
“Wat me heeft geholpen tijdens het werk, is de steun die ik van iedereen heb gekregen en ook de evaluatiemomenten, want daardoor kreeg ik de kans om mezelf uit te drukken en wist ik wat van me werd verwacht. Op die manier ben ik te weten gekomen waarin ik goed ben en waarin minder goed en realiseerde ik me tevens dat een open communicatie aan de basis ligt van een goede samenwerking. Anders baseren mensen zich op vooroordelen en maakt niemand vooruitgang.”

 

Charlotte: “Een laatste woordje voor het slot?”

King: “Als ik in een zin mijn ervaring bij De Overmolen moet samenvatten, dan zou ik zeggen dat ik hier echt mijn professionele identiteit heb gevonden.”

 

Interview afgenomen door Charlotte, trajectbegeleidster bij De Overmolen.

25 jaar bouwen aan hoop

Op 26 oktober viert De Overmolen haar 25-jarig bestaan. Een avond waarbij we terugblikken op onze realisaties samen met Minor-Ndako, Pag-asa, Job Yourself, Lhiving, Baita en Globe Aroma, maar ook stilstaan bij onze uitdagingen.

Wil je erbij zijn?

Lees meer

Grafisch talent!

Sinds half september versterkt Isolina ons team. Zij zal ons het komende jaar bijstaan voor allerhande communicatie en grafische opdrachten. Daarenboven heeft ze ook een schrijverstalent. Benieuwd naar wat ze ons allemaal te bieden heeft!